Monday, July 28, 2008

Powrót prokonsula - Zbigniew Herbert


Postanowiłem wrócić na dwór cesarza
jeszcze raz spróbuję czy można tam żyć
mógłbym pozostać tutaj w odległej prowincji
pod pełnymi słodyczy liśćmi sykomoru
i łagodnymi rządami chorowitych nepotów

gdy wrócę nie mam zamiaru zasługiwać się
będę bił brawo odmierzoną porcją
uśmiechał się na uncje marszczył brwi dyskretnie
nie dadzą mi za to złotego łańcucha
ten żelazny wystarczy

postanowiłem wrócić jutro lub pojutrze
nie mogę żyć wśród winnic wszystko tu nie moje
drzewa są bez korzeni domy bez fundamentów deszcz szklany
kwiaty pachną woskiem
o puste niebo kołacze suchy obłok
więc wrócę pojutrze w każdym razie wrócę

trzeba będzie na nowo ułożyć się z twarzą
z dolną wargą aby umiała powściągnąć pogardę
z oczami aby były idealnie puste
i z nieszczęsnymi podbródkiem zającem mej twarzy
który drży gdy wchodzi dowódca gwardii

jednego jestem pewien wina z nim pić nie będę
kiedy zbliży swój kubek spuszczę oczy
i będę udawał że z zębów wyciągam resztki jedzenia
cesarz zresztą lubi odwagę cywilną
do pewnych granic do pewnych rozsądnych granic
to w gruncie rzeczy człowiek tak jak wszyscy
i już bardzo zmęczony sztuczkami z trucizną
nie może pić do syta nieustanne szachy
ten lewy kielich dla Druzjusza w prawym umoczyć wargi
potem pić tylko wodę nie spuszczać oka z Tacyta
wyjść do ogrodu i wrócić gdy już wyniosą ciało

Postanowiłem wrócić na dwór cesarza
mam naprawdę nadzieję że jakoś to się ułoży

Z tomu: "Studium przedmiotu" (1961)
***

Wczoraj minęło 10 lat od śmierci Zbigniewa Herberta.

Tutaj

3 comments:

Habibi said...

Muszę Ci powiedzieć, ze może nie w takim stopniu jak Ty, ale podzielam Twój entuzjazm twórczością Herberta. Jako jednego z niewielu, pamiętam z mętnych czasów LO ;)

Karol Samsel said...

No właśnie. Herbert jest wyjątkowy - dawna lwowska szkoła pisania poezji. Dziedzictwo międzywojnia. Nie można przejść obok niego obojętnie. Dziękuję za komentarze, Habibi. Pozdrawiam.

till eulenspiegel said...

Czasy, w których, by nie mieć archetypów, trzeba się w wyrzec jakiejś części siebie