Saturday, May 16, 2015

Sakroliteracik



Tajemnico złożona daleko za moją drogą –
– nawet gdybym dziś zszedł, jeszcze dziś
zboczył, dziś ruszył w twoim kierunku,
umarłbym ze starości, nie doszedłszy

do Ciebie. Pozostawiłbym może
sugestywną pomyłkę. Uznałbym,
że jesteś nie tyle Tajemnicą, co
Tajemnicą Starości. U kresu dnia

bym zawodził: odeszły pasterskie
fletnie, złoto niedzielnych trąbek.
A fletnie nie odeszły. Odszedł
literacik lub sakroliteracik

mający już słońce za sobą:
na niskim brzegu pleców,
na kocich łbach pośladków.

16.05.2015

No comments: